Este pasado venres, 26 de setembro, a sempre interesante e divulgativa sección «Palabra do día» do Portal das Palabras da RAG botou man dun fragmento dun poema do meu libro, xa descatalogado, Equinoccio de primavera (Esquío, 1998) no comentario léxico da palabra #pero, achega que moito lles agradezo.

Deseguida reproduzo a súa anotación que se pode ler tamén aquí:

26 Setembro, 2025

pero

Variedade de mazá alongada e de sabor agre / Pera silvestre de pequeno tamaño

Etimoloxía

Vocábulo que procede da voz latina pirum ‘pera’.

Exemplos ^*

“Pois acórdame o odor dunha begonia, / na laranxa, nos peros, nas mazás, / no pexego e no líquido azucrado / degoiro o teu sabor de macedonia.” (Miro Villar: Equinoccio de primavera, 1998)

“A nós os pícaros gustábanos moito mercar peros do fol que baleirábamos esmagándoos cos dedos e inchando despois a pelica enteira e baleira.” (Lois Tobío: As décadas de T.L., 1994)

***

E velaquí tamén o meu poema completo:

ADÁN DESEXA MORRER NO PARAÍSO DE EVA

Na laranxa que filtran os teus brazos

cando me fas entrar no teu dominio,

nos peros onde enauga o meu designio

oculto como o mar e os seus argazos,

nas mazás do pecado, nos abrazos,

degoiro ser Adán, sen raciocinio,

no pexego zugado en condominio,

desexo ata morrer coma pedrazos,

no líquido azucrado que me dás,

que bebo pouco a pouco, con agrado

pois acórdame o odor dunha begonia,

na laranxa, nos peros, nas mazás,

no pexego e no líquido azucrado

degoiro o teu sabor de macedonia.